kararating ko lang galing ng Lucena, #$@&! abonado pa sa allowans na 500. sobrang layo tapos umuulan pa. Ang nakakainis pa umuulan ng sobrang lakas... di alintana ng driver ang lakas ng buhos ng ulan, pero ang biyaheng yon ang alam kung napaka delikado. bukod sa madulas ang daan madilim pa kaya di maiwasang may maaksidente.
datapuwat, subalit, ngunit, pero... salamat na lamang at walang masamang nangyari.

pero pag dating sa bahay, animoy sasabog ang aking utak at tiyan para akong masisiraan ng bait ng malaman kung walang sina-ing waaaaaaaaaaaaa! sheeet! hehehe kaya ako ay nag esep!esep! kung ano ang makakain.

ISAW! biglang bumuluga sa aking isipan. yon lang ang tanging makaka resolba sa aking nararamdamang gutom. pero "KULANG PA YON" bulong ng aking isipan ulit, alam nya ang tunay kung na nararamdaman ng aking tiyan.

hindi na ako nag dalawang isip at akoy bumiyahe patungong BURGER KING Taft.

BABAE SA COUNTER: Yes sir?!

JONGZKI: ah yang chicken... (tulo laway habang tinuturo ang chicken)

BABAE: would you like to add extra rice sir?

JONGZKI: ah yes pls. (nanginginig na sa gutom)

JONGZKI: miz two extra rice! (pahabol na salita)

BABAE: hw about sundae sir?

JONGZKI: wag na kulang pera ko (hehehe)